ارتباط تام و كامل بر قرار كند والبته اين شناختى است كه از حد و مرز اسما والقاب بسيار فُراتر مىرود و دست كم به شناخت شيوهء كلى آنان در زندگى و قسمتى از آنچه كه آنان به اجراى آن دستور داده‌اند ، مىانجامد . اگر چنين احتمالى صواب باشد ، بر يك فرد شيعه واجب است كه در برنامهء مطالعتى و پژهشى خود ، شناخت تاريخ ائمه عليهم السلام را ولو بطور خلاصه ، بگنجاند . هر چند كه شناخت بيشتر سيما و زندگى اين رهبران و غور و تأمل در گفتار آنان ، بر درجات انسان در پيشگاه پروردگار مىافزايد و بهاى كردار صالح او را افزونى مىبخشد . آنچه در صفحات بعد به آن خواهيم پرداخت در واقع بضاعت مزجاتى است كه به پيشگاه ائمه عليهم السلام به تحفه مىبريم به اين اميد كه خداوند متعال به فضل و كرم خويش آن را از ما به نيكويى قبول كند . محمّدتقى مدرّسى